Solidarność  Polsko-Birmańska

Polish Burma  Solidarity

Teksty przyjęte przez Parlament
Czwartek, 14 grudnia 2006 r. - Strasburg
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Birmie

Parlament Europejski ,

-   uwzględniając raport specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka w Myanmar, Paulo Sérgio Pinheiro, z dnia 21 września 2006 r.,

-   uwzględniając decyzję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 września 2006 r. o włączeniu do oficjalnego porządku obrad wizyty w dniach 9-12 listopada 2006 r. w Myanmar zastępcy sekretarza generalnego ONZ ds. politycznych, Ibrahima Gambami, a następnie udzielenie przez niego informacji Radzie Bezpieczeństwa,

-   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Birmy, w szczególności z dnia 17 listopada 2005 r.(1) ,

-   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 817/2006 z dnia 29 maja 2006 r. odnawiające środki ograniczające skierowane przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar(2) ,

-   uwzględniając oświadczenie przewodniczącego szóstego spotkania w ramach dialogu Azja-Europa (ASEM), które odbyło się w Helsinkach w dniach 10-11 września 2006 r.,

-   uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A.   mając na uwadze, że Państwowa Rada ds. Pokoju i Rozwoju nie przestaje wystawiać narodu Birmy na tak przerażające akty naruszania praw człowieka, jak praca przymusowa, prześladowanie dysydentów, wcielanie dzieci do wojska oraz przymusowe przesiedlania,

B.   mając na uwadze, że Konwent Narodowy, po raz pierwszy zwołany w 1993 r. w celu sporządzenia projektu konstytucji, a od tamtej pory wiele razy zawieszany, zebrał się ponownie 10 października 2006 r., jednak wciąż nie dysponuje wiarygodnością z powodu braku demokratycznie wybranych przedstawicieli, zwłaszcza z Narodowej Ligii na rzecz Demokracji, jak i z grup etnicznych,

C.   mając na uwadze, że liderka Narodowej Ligii na rzecz Demokracji, laureatka Pokojowej Nagrody Nobla oraz Nagrody im. Sacharowa, Aung San Suu Kyi, spędziła 10 z ostatnich 16 lat w areszcie domowym, który to bezprawny środek junta wojskowa przedłuża co roku,

D.   mając na uwadze, że kraje sąsiadujące z Birmą muszą zająć bardziej zdecydowane stanowisko w sprawie przemocy reżimu wojskowego w tym kraju oraz zażądać, by Birma poprawiła sytuację w zakresie poszanowania praw człowieka i wkroczyła na ścieżkę demokracji,

E.   mając na uwadze, że ponad 30% dzieci poniżej piątego roku życia cierpi na niedożywienie, a także mając na uwadze utrzymywanie się na wysokim poziomie wskaźników umieralności na malarię i gruźlicę, rozszerzanie się epidemii HIV/AIDS na ogół społeczeństwa, oraz to, że prawie połowa dzieci w wieku szkolnym nie uczęszcza do szkoły,

F.   mając na uwadze, że rząd Birmy niedawno nakazał Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża zamknąć pięć placówek przedstawicielskich w tym kraju, skutecznie uniemożliwiając tej organizacji prowadzenie większości z jej działań w zakresie udzielania pomocy i ochrony, z której korzystają cywile, mieszkający w trudnych warunkach w regionach przygranicznych,

G.   mając na uwadze dane za rok 2006 opublikowane w International Narcotics Control Strategy Report , według których Birma jest drugim w świecie producentem nielegalnego opium, odpowiadającego za przeszło 90% heroiny południowo-wschodniej Azji,

1.   potępia Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju za trwający od ponad 40 lat ucisk narodu birmańskiego oraz całkowity brak znaczących postępów w zbliżaniu się do demokracji;

2.   odmawia uznania wiarygodności jakichkolwiek projektów konstytucyjnych proponowanych przez Konwent Narodowy dopóty, dopóki nie zasiądą w nim Narodowa Liga na rzecz Demokracji oraz inne partie polityczne; apeluje do Konwentu Narodowego o zaproponowanie "mapy drogowej" ku demokracji, która rzeczywiście odzwierciedlałaby pragnienia ludu birmańskiego, a nie prowadziła do zacieśnienia wojskowej kontroli władz;

3.   domaga się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Aung San Suu Kyi oraz wszystkich więźniów politycznych, przetrzymywanych przez Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju, których liczbę szacuje się na ponad 1 100;

4.   ubolewa nad niedawnym zamknięciem przez rząd Birmy pięciu placówek Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża (w Mandalay, Mawlamyine, Hpa-an, Taunggyi i Kyaing Tong), co skutecznie uniemożliwia organizacji prowadzenie pracy humanitarnej, a także nad innymi działaniami zmierzającymi do zastraszenia organizacji pozarządowych niosących pomoc humanitarną; apeluje do rządu Birmy o zezwolenie tym organizacjom na prowadzenie działalności bez jej zakłócania ani ograniczania;

5.   ostro potępia brutalne prześladowanie przez reżim kilku dużych grup etnicznych, w tym Karenów we wschodniej Birmie, które doprowadziło do ogromnych cierpień oraz wewnętrznych przesiedleń oraz zmuszenia 82 000 osób do opuszczenia swych domów we wschodniej Birmie w 2006 r., co podniosło liczbę uchodźców wewnętrznych w granicach Birmy do przynajmniej 500 000;

6.   z zadowoleniem przyjmuje misję informacyjną z 2006 r. do Birmy Syeda Hamida Albara, ministra spraw zagranicznych Malezji, w efekcie stanowiska przyjętego w zeszłym roku przez 11. szczyt Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), i wyraża ufność, że doprowadzi ona do podjęcia przez kraje ASEAN surowszych środków przeciwko juncie wojskowej w Birmie;

7.   z zadowoleniem przyjmuje decyzję Międzynarodowej Organizacji Pracy, by swą troskę o odrażające wykorzystywanie przez Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju pracy przymusowej przedstawić Radzie Bezpieczeństwa ONZ oraz Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, i ufa, że to surowsze podejście wkrótce doprowadzi Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju do zaprzestania takich praktyk;

8.   uznaje, że ukierunkowane sankcje UE nie zostały wymierzone w obszary ekonomiczne, dzięki którym reżim czerpie znaczące dochody, i w związku z tym jak dotąd nie doprowadziły do osiągnięcia oczekiwanego efektu na osobach bezpośrednio odpowiedzialnych za cierpienie narodu birmańskiego; wzywa Radę do zagwarantowania ścisłego przestrzegania przez państwa członkowskie obowiązujących środków ograniczających;

9.   wzywa Radę do rozszerzenia zasięgu swoich sankcji oraz uzupełniania listy osób objętych sankcjami, tak by objęła ona wszystkich ministrów Państwowej Rady ds. Pokoju i Rozwoju, wiceministrów, członków, zwolenników i pracowników oraz członków rodzin ww. osób, a także biznesmenów i innych prominentnych działaczy związanych z reżimem;

10.   wzywa Chiny, Indie oraz inne kraje, które nadal dostarczają broń oraz udzielają wsparcia juncie wojskowej, do odstąpienia od tego i do przyłączenia się do wysiłków wspólnoty międzynarodowej, aby dokonała się zmiana na lepsze w Birmie;

11.   przyjmuje z zadowoleniem decyzję prokuratorów Korei Południowej do wniesienia aktu oskarżenia przeciwko 14 osobom zatrudnionym w siedmiu południowokoreańskich firmach za usiłowanie dostarczenia technologii i sprzętu birmańskiemu reżimowi, mających pomóc mu w budowie fabryki broni w Pyay, w środkowej Birmie;

12.   przyjmuje z zadowoleniem niedawne otwarcie przez ONZ pierwszego z siedmiu centrów pomocy prawnej, położonego w obozie Ban Mae Nai Soi w północno-wschodniej Tajlandii z myślą o birmańskich uchodźcach przebywających w sąsiadującej z Birmą Tajlandii, i oczekuje podjęcia przez ONZ dalszych zdecydowanych kroków wymierzonych przeciwko Państwowej Radzie ds. Pokoju i Rozwoju;

13.   nalega, aby wszelką pomoc przeznaczoną dla Birmy dostarczały prawdziwie pozarządowe organizacje oraz aby dotarła ona do osób, dla których jest przeznaczona, przy jak najmniejszym zaangażowaniu Państwowej Rady ds. Pokoju i Rozwoju;

14.   wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do przyjęcia wiążącej rezolucji, domagającej się przywrócenia demokracji w Birmie oraz uwolnienia wszystkich więźniów politycznych, łącznie z Aung San Suu Kyi;

15.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządom państw ASEAN, Narodowej Lidze na rzecz Demokracji, Państwowej Radzie ds. Pokoju i Rozwoju oraz Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.